>>>

[more]

Dzień 3

Prolog 3

25 maj, sobota

Loupian – Vilademuls

241 km (autem)

Wjeżdżam do Hiszpanii. Pogoda znów się sknociła, jest zaledwie 12 °C i pada deszcz. W nocy w namiocie było zaledwie 4°C, ubrałem na siebie wszystko co miałem.

 Znaleziony w internecie i polecany przez Polaka parking w Figueres okazuje się parkingiem dla tirów i za nic nie mogę nakłonić obsługi, żeby zgodzili się na osobówkę. Odsyłają mnie do jedynego w mieście strzeżonego parkingu (podziemnego), gdzie cena to 45 € za dobę! Dwie godziny krążę po Figueres i okolicy w poszukiwaniu miejscówki na samochód. W końcu postanawiam jechać do Girony i zastawić go na lotnisku – może nie trzeba będzie awizować się biletem lotniczym czy numerem lotu. Po drodze, gdzieś w polu, mijam jakiś zajazd z pensjonatem i przez chwilę miga mi przed oczami duży ogrodzony trawnik za nim. Co mi szkodzi spróbować… Bingo! W pensjonacie jest remont, więc w budżecie deficyt. Zostawiam autko w ogródku na całe 5 tygodni za jedyne 70 €. I co za życzliwość. Za pośrednictwem bloga chce pozdrowić przemiłe panie i „Eddiego Mercxsa” z Can Maret:)

 Więc przepakowuję się na rower i z okolic miejscowości Vilademuls podjeżdżam jedyne 2 km do Terradelles, gdzie mogę przed startem zanocować w hotelu (a co mi tam, zaoszczędziłem na parkingu, spodziewałem się co najmniej 200 € za parking). No dobra, finanse na bok.

 Stąd do Girony pozostaje jakieś 20 km. Aż mi się nie chce wierzyć, że to już, że jestem w tej swojej wymarzonej i wypatrzonej jeszcze w dzieciństwie w eurosportowych transmisjach z wyścigu kolarskiego Vuelta a España Hiszpanii. Jutro pobudka o 6:00 i wyruszam. Jestem podniecony jak pan młody tuż przed ślubem, ale już bez nerwów, stres był przed wyjazdem z Polski. Teraz jestem już na innym zakresie: wyciszenie i czysty odbiór. Nic nie zakłóci mojej czystej fali:)

 PRZEZ OKNO WIDAĆ OŚNIEŻONE PIRENEJE

>>>

[more]

Dzień 2

Prolog 2

24 maj, piątek

Rochefort-sur-Nenon – Loupian

601 km (autem)

Dziś ujechałem 601 km (lącznie 1.751 km). To i tak sukces, zważywszy na przemieszczanie się średnio 50 km w ciągu godziny i przedzieranie się przez korki w miastach i na przedmieściach. No i oznakowanie dróg we Francji to porażka – wcale nie są oznakowane (brak jakichkolwiek numerów dróg), tylko nazwy miejscowości, a zdarza się wiele rond pod rząd bez żadnych znaków. W ten sposób dwa razy wylądowałem na płatnej autostradzie, z której szybko się ewakuowałem, jednak nie na tyle szybko, bo już za te pare kilometrów płaciłem 3,80 € i 6,10 €.

 Temperatura znacznie się podniosła, w końcu zbliżam się do Półwyspu Iberyjskiego. Widać już palmowce i oliwkowe sady, ziemia jest piaszczysta i twarda, a zabudowania w charakterystycznym kolorze piaskowca, Ale to jeszcze nie Hiszpania. Zostało jakieś 300 km. Jutro już na spokojnie się dokulam. Jest 16°C, nie pada, nie wieje. Spokojnie zajeżdżam na kemping, żeby przespać się pod namiotem (Loupian, koło Montpellier). I nie ma komarów. Nie ma żadnych owadów, mimo że jestem pośród drzew. Mam nadzieję, że to dobry prognostyk na najbliższe 5 tygodni.

 Szeroko rozpisałbym się nad urokami francuskich krajobrazów, ale że jest to blog podróżnika rowerowego, przemilczę to i zostawię w sercu, a rozpiszę się od pojutrza, kiedy wskoczę już na siodełko. Zresztą z gnającego auta i będąc skupiony na pędzie, nie da się osiągnąć odpowiedniego nastroju, nie jest się „wśród”, a zaledwie „obok”, a o wyciszeniu już nie ma mowy.

 Trochę lipa, że nie działa moja komórka. Kupiłem nową przed wyjazdem i chyba coś poknociłem z roamingiem. No nic, będę w razie czego szukał budek telefonicznych, choć w dzisiejszych czasach to będzie trudne.

>>>

[more]

Dzień 1

Prolog 1 

23 maj, czwartek

Lubin – Rochefort-sur-Nenon

1.150 km (autem)

Piątą wyprawę czas rozpocząć. Pora też na zmiany. Tym razem nie wyruszam rowerem już od domu. Zamierzam najpierw przetransportować siebie i sprzęt jakieś 2 tysiące km i dopiero wystartować. Chcę dostać się do granicy francusko-hiszpańskiej i z tego punktu wyruszyć na rowerze. Rozważałem trzy możliwości dotarcia do Hiszpanii. Najpierw zastanawiałem się nad samolotem, jednak dużo zapłaciłbym za nadbagaż, a rower leciałby osobno rzucony jak worek kartofli. Potem  nad autobusem, ale kłopot mógłby być w drodze powrotnej, bo jak nie byłoby miejsca w bagażniku to kicha. Później była opcja z kolegą, który jeździ ciężarówką – wyszły trochę jaja z tego.

 W rezultacie bujam swoim autkiem. No trochę drogo to wyjdzie, ale co po drodze w Niemczech i Francji widzę to moje. Omijam autostrady, dzięki temu zaoszczędzę, ale przede wszystkim dlatego, że oglądam sobie urocze francuskie miasteczka i wsie. Pierwszego dnia jazdy udaje mi się zrobić 1150 km! Oczywiście od godziny 5:50 do 21:00.

 W tej chwili jestem w hotelu w miejscowości Rochefort-sur-Nenon, w okolicach Dole. Miało być nocowanie na kempingu w namiocie, ale jest 6,5ºC i napierdziela megadeszcz, poza tym wszystkie pola namiotowe, które napotkałem, czynne dopiero od czerwca. Więc musi być hotelik, niestety nietani, 63€! Recepcjonistka nic nie kuma co do niej mówię i vice versa. Jakaś wystraszona jest i sztywna, więc mówię dla rozluźnienia, że znam tylko dwa słowa po francusku: „bonjour” i „je t’aime”. Chyba mnie nie zrozumiała, bo zrobiła dziwną minę, ale zaraz narysowała na kartce szóstkę, trójkę i € oraz pod spodem occupant mr Jarry Antonyak. I ona myśli, że jestem Anglikiem, chociaż powtarzałem w kółko: „Tour de Pologne, tour de Pologne…”.