>>>

[more]

Dzień 8

Etap 6

 3 sierpień 2012, poniedziałek

Wiedeń – Znojmo

 

(Wiedeń – Klosterneuburg – Simonsfeld – Laa an der Thaya – Hevlín – Jaroslavice – Znojmo)

125 km

 

 czas jazdy  7:21

średnia prędkość  17,0 km/h

prędkość max.  47 km/h

przewyższenie  1.106 m

wysokość max.  476 m n.p.m.

wysokość min.  172 m n.p.m.

podjazd max.  12 %

zjazd max.  12 %

temp. max  27*C

temp. rano  18*C

Żegnam się z Wiedniem, niestety.

Chociaż jest trochę mgliście, to jednak przyjemnie i bezwietrznie. Sporo kilometrów jadę promenadą rowerową, najpierw wzdłuż Nowego Dunaju do osobowego portu rzecznego, potem wzdłuż samego wielkiego Dunaju. Później odbijam na zachód w kierunku górzystej dzielnicy Grizing, żeby zobaczyć sielską stronę Wiednia i słynne gospody heuriger, w których serwowane jest młode beczkowe wino. Jednak jest dopiero ósma rano, poza tym poniedziałek, więc do szesnastej godziny nic tu się nie dzieje. Oczywiście widok wiejskiego austriackiego klimatu w samym Wiedniu może być dziwny, a już prawdziwym szokiem są łany winorośli i ziemianki do przechowywania beczek i butelek z winkiem – w mieście!

 Widok na Dunaj i zachodnią stronę stolicy ze wzgórza Leopoldsberg mógłby być oszałamiający gdyby nie mgła. Ledwie widać zarys rzeki i kilku wyższych punktów miasta.

 Dotarcie do granicy z Czechami jest nie lada wyczynem, zważywszy na fakt, że podjazdy o 10%-owym nachyleniu przy wyjeździe z każdej napotkanej wsi to norma. Mimo że nie ma tu tak naprawdę gór, to jednak takie ciągłe wydrapywanie się z wiosek po asfaltowych ścianach daje w kość.

 I ja znów teraz o jedzeniu, zgodnie z tradycją. Zresztą na takiej forsownej przejażdżce nieustannie myśli się o jedzonku. A więc… pora na obiad. Zajadam go dopiero na Morawach, gdyż zamarzył mi się dziś moravsky vrabec, czyli knedliki (jednak nie z wieprzowiną pływającą w sosie jak w północnych Czechach, też zresztą pyszne), lecz z bardzo chudą wołowiną duszoną w kiszonej kapuście. Morawianie nakładają sobie jeszcze na środek takiej porcji bitą śmietanę i łyżkę konfitur. Ja jednak wolę wersję wytrawną „wróbla”.

 Docieram do Znojmo. Znajduję motel. Nie jest najtańszy, ale że zostało mi z Austrii jeszcze kilka euro, a można nimi tu płacić, nie zastanawiam się długo. Z okna pokoju roztacza się zajebisty widok na to wielkie miasto trzech klasztorów – braci Albertanów, ojców Kapucynów i braciszków Dominikanów.

 

PORT RZECZNY WE WIEDNIU.  W DALI KOMPLEKS UNO-CITY, STANOWIĄCY (OBOK NOWEGO JORKU, GENEWY I NAIROBI) JEDNĄ Z 4 GŁÓWNYCH SIEDZIB ONZ.

 

KLOSTERNEUBURG

 

AUSTRIACKA WINNICA

 

PRZEPRAWA PROMOWA PRZEZ DUNAJ

 

ZAMEK JAROSLAVICE

 

DYNIOWE POLE

 

ZNOJMO – WIDOK Z POKOIKU

>>>

[more]

Dzień 7

Odpoczynek

 02 wrzesień 2012, niedziela

Wiedeń

 

 

Ze skrajności w skrajność – dziś, w przeciwieństwie do dnia wczorajszego, słońce w pełnym rozkwicie, wręcz upalnie. Kolejny dzień odkrywania Wiednia.

 

KOŚCIÓŁ WOTYWNY (VOTIVKIRCHE)

 

UNIWERSYTET

 

NOWY RATUSZ (RATHAUS)

 

EKRAN „FILM FESTIVAL WIENER RATHAUSPLATZ”

 

ULICZNY TERMOMETR-BAROMETR-HIGROMETR W RATHAUSPARKU

 

PARLAMENT

 

FONTANNA PALLAS ATENY PRZED PARLAMENTEM

 

FASADA PARLAMENTU, W TLE RATHAUS

 

PARK LUDOWY (VOLKSGARTEN)

 

ŚWIĄTYNIA TEZEUSZA W PARKU MIEJSKIM

 

MUZEUM HISTORII NATURALNEJ (NATURHISTORISCHES MUSEUM)

 

 Jakieś 3 godziny spędziłem na zwiedzaniu Muzeum Sztuk Pięknych. Dobre i to, chociaż to trochę tak jak obejrzenie Rzymu z pociągu. Zamiłowanie Habsburgów do sztuki jest legendarne. Ilość zbiorów, które udało im się zgromadzić przez wieki przekracza wszelkie wyobrażenie. We wnętrzach o powierzchni 4 km² można zaginąć. A obrazy Bruegla i Rubensa powaliły mnie z nóg.

WNĘTRZA MUZEUM SZTUK PIĘKNYCH (KUNSTHISTORISCHES MUSEUM)

 

DZIEDZINIEC MUSEUMSQUARTIER

 

PAWILON SECESJI (SECESSIONSGEBÄUDE), ZWANY GŁÓWKĄ KAPUSTY Z UWAGI NA KOPUŁĘ ZBUDOWANĄ Z 3 TYSIĘCY ZŁOCONYCH LIŚCI LAUROWYCH KUTYCH W ŻELAZIE

 

KAMIENICE OTTONA WAGNERA NA DRODZE ŁĄCZĄCEJ PAŁACE HOFBURG I SCHÖNBRUNN

 

ZAMEK SCHÖNBRUNN

 

PAŁAC I PARK SCHÖNBRUNN

 

 

TAKIMI OTO WYPASIONYMI KAMPERAMI PODRÓŻUJĄ SOBIE EUROPEJSCY EMERYCI

 

>>>

[more]

Dzień 6

Odpoczynek

 01 wrzesień 2012, sobota

Wiedeń

 

 

Wiedeń. Od kiedy przyjechałem w ciągłym deszczu… Także dzisiaj aż do chwili obecnej… Zwiedzanie z parasolem w ręku. Strasznie się cieszę, że go zabrałem, bo na poprzednie wyprawy nie woziłem. Dzięki temu mogę bez obaw fotografować i jestem suchy, przynajmniej od pasa w górę.

 Wycieczkę planowałem rozpocząć od przechadzki wzdłuż Dunaju, ale zupełnie spontanicznie natknąłem się na metro i w trzy minuty znalazłem się na Praterze (pieszo ze trzy godziny).

 Komunikacja miejska to mistrzostwo świata. Kupując bilet za 2 € można podróżować przez dokładnie 1 godzinę wszelkimi środkami, tzn. kursującymi co 5 minut sześcioma liniami metra, kolejkami podmiejskimi (coś jak nasza w Trójmieście), tramwajami i autobusami. Rozkład jazdy nie ma znaczenia, bo wszystko jeździ co 5 minut dniem, a co 15 nocą.

 

METRO

 

DIABELSKI MŁYN W PARKU PRATER

 

DOM HUNDERTWASSERA. BUDYNEK RODEM Z BAJKI, BEZ JAKIEJKOLWIEK SYMETRII, ŁAMIĄCY WSZELKIE ZASADY ARCHITEKTONICZNE.

 

UNTERE DONAUSTRASSE

 

PAŁAC RZĄDOWY (REGIERUNGSGEBÄUDE). MA 250 METRÓW DŁUGOŚCI, A SKRZYDŁA ORŁA NA SZCZYCIE BUDOWLI MAJĄ 16 METRÓW ROZPIĘTOŚCI.

 

MUZEUM SZTUKI UŻYTKOWEJ (MUSEUM FÜR ANGEWANDTE KUNST)

WIEDEŃSKA TAKSÓWKA

 

POMNIK SRTAUSSA W PARKU MIEJSKIM

 

OBRZEŻA PARKU MIEJSKIEGO (STADTPARK)

 

SCHWARZENBERG PLATZ – AMBASADA FRANCUSKA

 

SAMOOBSŁUGOWA WYPOŻYCZALNIA ROWERÓW, JAKICH WE WIEDNIU WIELE



BELWEDER DOLNY (UNTERES BELVEDERE) – REZYDENCJA LETNIA

 

OGRODY BELWEDERU

 

BELWEDER GÓRNY (OBERES BELVEDERE) – REZYDENCJA DO ORGANIZOWANIA BALÓW I UCZT

 

KOŚCIÓŁ ŚW.KAROLA ORAZ MONUMENTALNA RZEŹBA Z BRĄZU HENRY’EGO MOORE’A

 

KOŚCIÓŁ ŚW.KAROLA 

 

 Uliczne budki z przekąskami to rewelacja. Nazywane są wurstami. Jest ich we Wiedniu całe multum, najczęściej na przystankach tramwajowych, przy zejściach do metra. Serwowane są w nich małe porcyjki różnych przysmaków, nie tylko austriackich, ale też chińskich, hinduskich, arabskich. Mi posmakowała sächetalker, czyli ugrillowana kiełbaska pokrojona na kawałeczki, żeby nie trzeba było się trudzić, z musztardą, kilkoma marynowanymi cebulkami i pikantnymi papryczkami (wyglądającymi jak maleńkie gruszki) oraz chrupiącą  bułeczką. Do tego małe piwko. 

 Á propos, w stolicy Austrii można spożywać alkohol centralnie na ulicy, na ławce czy gdziekolwiek. Jednak taka osoba zostanie ukarana natychmiast mandatem jeśli klnie, załatwia się pod chmurką lub niestosownie zachowuje – jednak nie za drinkowanie. Zresztą Wiedeńczycy są bardzo kulturalni i życzliwi, mimo powszechnej zasady Carpe Diem, czyli pijmy, jedzmy i imprezujmy. Jest też haczyk w tym pobłażaniu – przez jedenaście godzin łażenia po mieście natknąłem się tylko na dwie toalety publiczne (z czego jedna była w galerii handlowej) – we wszelkich kafejkach i restauracyjkach słyszy się tylko krótkie: „Nur für Gäste” (tylko dla klientów) – więc można sobie pić flaszkę idąc chodnikiem, ale lepiej tylko troszkę, bo może być później problem, gdyż cokolwiek tu obsikamy będzie albo zabytkiem klasy 0, albo wypielęgnowanym pęsetą klombem;)

 

ULICZNE KRAMIKI Z PRZEKĄSKAMI

 

OPERA NARODOWA (STAATSOPER). W FASADZIE 5 FIGUR Z BRĄZU ERNSTA LULIUSA HÄHNELA – BRATERSTWO, DRAMAT, FANTAZJA, HUMOR I MIŁOŚĆ.

 

„FANTAZJA”  

 

OPERA, CZĘŚĆ PÓŁNOCNA

 

HOFBURG  (PAŁAC CESARSKI)

 

WIDOCZNY W DALI NOWY RATUSZ (NEUES RATHAUS)

 

KATEDRA ŚW. SZCZEPANA

 

GRABEN STRASSE

 

KOLUMNA MOROWA (PESRSÄULE)

 

WIEDEŃSKA GIEŁDA PAPIERÓW WARTOŚCIOWYCH (WIENER BÖRSE)

 

LUKSUSOWY HOTEL ROSSAUER KASERNE Z LICZNYMI WIEŻAMI

 

STEPHANSPLATZ

 

 We Wiedniu jest ponad 2000 (dwa tysiące!) lokali gastronomicznych, czyli restauracji, restauracyjek, pubów, wurstów, ale najwięcej jest kawiarenek, a w nich tysiące słodkich przekąsek, ciasteczek na jeden kęs, porcyjek tortów (które Wiedeńczycy kochają), pralin, babeczek i bułeczek. Osobiście wciągnąłem torcik sachera, małą gorącą bułeczkę z chłodnymi owocami wewnątrz (!) i coś, czego nie umiem nazwać, przegryzkę wielkości moreli składającą się z czekoladowego ciasta z morelowym nadzieniem, oblaną dookoła czerwoną czekoladą. Melange (kawa po wiedeńsku) dopełniła dzieła. Nie lubię słodyczy, ale tu chyba nie można nie lubić. Zresztą połowa mieszkańców Wiednia ostro biega w którymś z kilkudziesięciu parków miejskich.

 

AIDA CAFÉ-KONDITOREI, CZYLI JEDNA Z NAJPOPULARNIEJSZYCH KAWIARNI SAMOOBSŁUGOWYCH. SŁYNNY TORCIK SACHERA I KAWA PO WIEDEŃSKU.

 

LOKAL TYPU CARPE DIEM, CZYLI „DRINKI Z RANA JAK ŚMIETANA” 😉

 

>>>

[more]

Dzień 5

Etap 5

 31 sierpień 2012, piątek

Lednice – Wiedeń

 

(Lednice – Valtice – Schrattenberg – Poysdorf – Mistelbach – Ladendorf – Wolkersdorf – Wiedeń)

99 km

czas jazdy  5:48

średnia prędkość  16,9 km/h

prędkość max.  49 km/h

przewyższenie  704 m

wysokość max.  325 m n.p.m.

wysokość min.  172 m n.p.m.

podjazd max.  9 %

zjazd max.  8 %

temp. w ciągu dnia  16*C!

temp. rano  18*C

Jestem umordowany i zmarznięty, ale za to już u celu i siedzę sobie w namiocie we Wiedniu. Dzisiejszy dzień to nieustanna walka z szalonym wiatrem wiejącym prosto w twarz i prawie ciągle siekącym deszczem. Rano, tzn. o ósmej, jest jeszcze 18 stopni, ale koło południa temperatura spada do 16 stopni i jest niezbyt przyjemnie.

 Zespół parkowo-pałacowy Lednice-Valtice wprawia mnie w zachwyt, no jakbym przejechał rowerem przez szafę wprost do Narnii;)  To gigantyczny bajkowy naturalny ogród, właściwie las, pełen niespodzianek w postaci niezwykłych budowli ukrytych w ostępach kniei, gdzie nie ma wokół żywego ducha. Na polankach leśnych i nad brzegami jezior widzę m.in. Zameczek Łowiecki, Zamek Janowy, Świątynię Apollina, Nowy Dwór, Świątynię Trzech Gracji, Świątynię Diany i Kapliczkę Św.Huberta – to wszystko XVII-wieczne pozostałości siedziby możnego morawskiego rodu Liechtensteinów.

 Austria, a konkretnie Weinviertel, to podobnie jak Morawy, region silnie pagórkowaty z przewagą winnic. Szkoda, że w tym deszczu nie mogę nacykać fotek.

 Kemping we Wiedniu (Neue Donau) okazuje się nie kempingiem nad Dunajem, lecz kempingiem pod skrzyżowaniem autostrad! Ale nie ma co narzekać – cena rozsądna. Jutro i pojutrze będę zwiedzał miasto. Wyjadę dopiero za trzy dni. Obok mnie namiot ma Australijczyk, który od czerwca zjechał na rowerze Włochy, Słowenię, Węgry i Austrię. A mojej drugiej strony piątka wesołych Wietnamczyków, którzy przylecieli na weekend samolotem last minute.

 Tortellini ugotowane i do tego wsypany barszczyk instant – stanowią moją kolację. Nawet smakowe;)

 

ŚWIĄTYNIA APOLLINA I JEZIORO MŁYŃSKIE

 

ŚWIĄTYNIA TRZECH GRACJI

 

GRACJE

 

KAPLICZKA ŚW. HUBERTA

 

ZAMECZEK VALTICE

 

AUSTRIACKIE ZYGZAKI

 

WIDOK Z KEMPINGU NA WIEDEŃ